Το **Playing With The Devil** ανοίγει με μια ζουμερή έκρηξη φρούτων: το αιματώδες πορτοκάλι και το λευκό ροδάκινο δίνουν μια υγρή, σχεδόν νέον γλύκα, που κόβεται από την όξινη αυστηρότητα του μαύρου φραγκοστάφυλου. Μέσα σε λίγα λεπτά εμφανίζεται ένα πικάντικο τσίμπημα πιπεριού και το άρωμα παύει να είναι ανέμελα φρουτώδες. Στην καρδιά, το τριαντάφυλλο και το γιασεμί προσθέτουν απαλό λουλουδάτο όγκο, όχι πουδρέ αλλά λείο και ελαφρώς θερμό, σαν μετάξι που έχει ζεσταθεί πάνω στο δέρμα. Πάνω στο δέρμα η σύνθεση περνά γρήγορα σε ένα βαθύτερο, ξυλώδες-βαλσαμικό επίπεδο: το σανταλόξυλο και ο κέδρος στεγνώνουν τη γλύκα, ενώ το βενζόη προσθέτει ρητινώδη ζεστασιά. Ο τόνος της τόνκα στο ίχνος θυμίζει διακριτικά επιδόρπιο, χωρίς γκουρμέ βάρος. Το αποτέλεσμα είναι ένα άρωμα χτισμένο πάνω σε αντιθέσεις: λαμπερό άνοιγμα, πικάντικη καρδιά και ήρεμη, σωματική βάση με απαλή ξυλώδη σκιά.
