Το **L'Heure Verte** ανοίγει με μια ψυχρή πράσινη έκλαμψη αψεντιού: ελαφρά πικρή, ξηρή και σχεδόν γυάλινη στην υφή. Στα πρώτα λεπτά ακούγεται η γλυκόριζα, όχι για να κάνει το άρωμα γλυκό, αλλά για να του δώσει μια πιο σκούρα, βοτανική απόχρωση. Στην καρδιά έρχονται η βιολέτα και η ίριδα με μια απαλή πουδρέ αίσθηση, που λειαίνει την οξύτητα της αρχής και κάνει τη σύνθεση πιο βελούδινη. Μια κλωστή γλυκάνισου μένει κοντά, σαν ελαφριά σκιά στο φόντο, κρατώντας τον λικερώδη χαρακτήρα του αρώματος. Όσο προχωρά προς τη βάση, γίνεται πιο ξηρό: το βετιβέρ και το πατσουλί φέρνουν γη και ξυλώδη πίκρα χωρίς βαρύ καπνό. Πάνω στο δέρμα το ίχνος μένει προσεγμένο, με αντίθεση ανάμεσα στη δροσερή πρασινάδα και τη ζεστή πούδρα. Θυμίζει βραδινό αψέντι σε κρυστάλλινο ποτήρι: διάφανο στην όψη, αλλά πυκνό στον χαρακτήρα.