Το **Amouage The Library Collection Opus IV** ανοίγει με ξηρά εσπεριδοειδή: το περγαμόντο και το λεμόνι δίνουν μια κοφτερή, σχεδόν γραφιτένια λάμψη, ενώ το μανταρίνι μαλακώνει την άκρη. Ύστερα από λίγα λεπτά, το άρωμα περνά σε μια πικάντικη καρδιά, όπου το κάρδαμο και το κύμινο ακούγονται ζεστά χωρίς γκουρμέ γλύκα. Το ελέμι προσθέτει μια διάφανη ρητινώδη γυαλάδα, σαν λεπτό στρώμα βερνικιού πάνω σε ξύλο. Το τριαντάφυλλο και η βιολέτα δεν κάνουν τη σύνθεση ανθική με τη συνηθισμένη έννοια· περισσότερο στρογγυλεύουν τις γωνίες και κρατούν την ισορροπία ανάμεσα στο ψυχρό και το ζεστό. Στη βάση, το λιβάνι και το λάβδανο δημιουργούν ένα ξηρό, ελαφρά καπνιστό ίχνος πάνω σε καθαρό μοσχένιο φόντο. Στο δέρμα μένει συγκρατημένο και ευφυές: στην αρχή αυστηρό, έπειτα πιο απαλό, αλλά μέχρι το τέλος διατηρεί αυτή τη χαρτώδη, ρητινώδη υφή. Ταιριάζει σε αργό ρυθμό και σε όσους προσέχουν τις λεπτομέρειες, ιδιαίτερα όταν ο αέρας είναι δροσερός.
