Το **Amouage The Library Collection Opus I** ανοίγει σκοτεινά και πικάντικα: το κάρδαμο φέρνει από την πρώτη στιγμή μια στεγνή ζεστασιά, ενώ το δαμάσκηνο προσθέτει μια πυκνή, σχεδόν οινώδη σκιά. Τα εσπεριδοειδή στην αρχή δεν σπινθηρίζουν· ακούγονται χαμηλά, σαν φως που περνά μέσα από βαρύ ύφασμα. Στην καρδιά, τα λευκά άνθη βγαίνουν σταδιακά: η τουμπερόζα και το γιασεμί δίνουν κρεμώδη πυκνότητα, το υλάνγκ-υλάνγκ μαλακώνει τις γωνίες και το τριαντάφυλλο κρατά τη σύνθεση μέσα σε ένα αυστηρό, σχεδόν κλασικό πλαίσιο. Πάνω στο δέρμα, το άρωμα μαζεύεται γρήγορα σε έναν ξυλώδη, καπνισμένο σκελετό, όπου το σανδαλόξυλο και το γκουαγιάκ δίνουν μια απαλή τραχύτητα. Το λιβάνι εδώ δεν είναι εκκλησιαστικό ούτε ψυχρό· είναι ζεστό και ρητινώδες, σαν την ανάσα μιας παλιάς βιβλιοθήκης. Ο τόνκα στη βάση προσθέτει μια στεγνή γλύκα χωρίς να κάνει το άρωμα γλυκό επιδόρπιο. Ταιριάζει σε ήρεμα βράδια και σε όποιον προτιμά υφή και βάθος αντί για ένταση.
